عز الدين حسينى زنجانى
103
حكمت فاطمى (تلخيص شرح خطبه حضرت زهرا ع) (فارسى)
طاهره عليها السلام كاملًا صحيح است كه خداوند متعال موجودات را براى ارائه و اظهار حكمت و قدرت ساير صفات كمال آفريد ، تا جامعه بشرى را به اطاعت از فرمان خود در تمام شئون زندگى آگاه سازد . 2 . پرستش خدا متن : تَعبُّداً لِبَريَّتِه . شرح : تعبد به معناى نهايت خضوع است . معادل آن در زبان فارسى « پرستش » است . خضوع وكوچكى در برابر افراد ، نسبت به عظمت آنان فرق مىكند . بنابراين نهايت خضوع كه در حد پرستش باشد بايد فقط در برابر ذات الهى كه جامع همهء كمالات است انجام گيرد ، زيرا آن ذات مقدس ، همتايى ندارد . ناگزير پرستشى كه شايستهء مقام الهى است در برابر هيچ فردى سزاوار نيست و از اين معنا ، به خضوع كه همراه با نهايت تسليم است تعبير مىشود . اين معنا غير از اطاعت است ؛ زيرا اطاعت به معناى فرمانبردارى است ؛ اما تعبد نهايت خضوعى است كه در قالب اعمالى مانند نمازهاى پنج گانه و روزه و حج و امور مستحبى شكل مىگيرد . چه بسا با نظر سطحى ، منطقى نباشد در جايى كه تعبد هست ، عقل و منطق به كار رود ؛ پس چگونه ممكن است غرض از خلقت و ابراز قدرت و حكمت ، حصول تعبد و حالت خضوع باشد ؟ بايد دانست كه مراد ، تعبد و تسليم در برابر حق متعال و سفيران بر حق او مىباشد و اين عين منطق است ، زيرا اين تسليم و تعبد ، به تسليم در برابر كمال مطلق و در برابر